Als je 2 meter lang bent, dan vallen alle maten ruimer. Jacob vertelde dat hij er tot nu toe toch meestal in was geslaagd om leuke broeken te vinden die ook nog goed passen. Maar toen het merk niet meer bleek te bestaan, moest hij het doen met de zgn. skinny jeans die de mode eenzijdig aanbiedt. (Dit probleem hoor ik vaak IH). Met mooie canvasstoffen in 2 verschillende bruine kleuren kwam hij langs om me te vertellen hoe zijn nieuwe broek er uit mocht gaan zien. Hij is een man van details en zo zijn we tot 2 mooie en bijzondere broeken gekomen met opvallende details, door stofkleur en stiksels aangebracht. Ook de stiksels op de zakken zijn naar idee van Jacob.
Lang zijn is voor wat betreft kleding kopen soms een nadeel maar in dit geval was het een voordeel. De broeken zijn helemaal naar eigen idee van Jacob gemaakt en dan natuurlijk ook nog eens helemaal op zijn lichaamsmaten.
Ze is teleurgesteld in de gangbare confectie. Waar loopt ze tegen aan? De broek is vaak te lang (maar dat is nog gemakkelijk oplosbaar). De achterkant van de broek, bij de billen, is veel te kort én wijd. Hierdoor glijdt de boord achter in de rug omlaag als ze gaat zitten en haar billen komen dan bloot te liggen (“als een bouwvakker”). Dit is het allergrootste probleem dat Karin ervaart. Door de brede heupen en smalle taille sluit de broek verder niet goed om haar lichaam, de boord is te wijd en de broek zakt af. Dan schrijft de mode ook nog eens voor dat pijpen smal toelopen terwijl ze liever iets uitlopende broekpijpen zou hebben. Dat stáát haar beter. Verder heeft ze gemerkt dat broeknaden vaak slecht zijn gemaakt (slechts 1 keer doorgestikt) waardoor bij strakker zittende delen de stof uitrafelt náást de naad.
Rick benadert mij voor een speciale jas. Rick is enthousiast voetbaltrainer van jeugdteams en staat geregeld op het veld. In de zomermaanden draagt Rick een parkajas op het veld, maar die zit niet lekker. Als ik de jas zie snap ik waarom: er is te weinig mouwruimte gemaakt. Jammer, want het is verder een hele mooie jas! (“Tja”denk ik dan, “wie past er nou precies in confectiematen….?”). Rick wil graag dat ik precies dezelfde jas maak, maar dan één die wél lekker zit en goed past. En hij moet geschikt zijn om in de winter te dragen; dus met een warme winddichte voering.
Een jas om in te wonen ……. 
em nou de jas uit China. Op een dag mailt Angelo uit Amsterdam me foto’s van een prachtige herenjas. “Kun jij die maken?” is zijn vraag. En zo raken Angelo en in gesprek over Angelo’s inmiddels jarenlange zoektocht naar een speciale jas, waar hij een heel uitgesproken duidelijk beeld over heeft. Zijn verhaal.
end, uit te leggen, zodat ik zeker weet dat mijn jas uit die vijf huiden gesneden kan worden. Het leer is superzacht, en het voelt aan als een soepele stof. Het knippen (of snijden) zal een hele klus zijn; ik zal mijn hoofd er goed bij moeten houden met zó veel patroondelen. Maar wat zál het een mooie en vooral fijne jas worden. Eentje die én mooi is maar ook een goede pasvorm heeft en daardoor fijn zal dragen. En de prijs, ook als ik mijn uren zou meetellen, zal heel betaalbaar zijn!